Morze Czerwone – poznajcie 10 ciekawostek, które mogą Was zaskoczyć

Za nim przejdziemy do ciekawostek o Morzu Czerwonym, ustalmy jego położenie. Najprościej ujmując Morze Czerwone leży między Afryką a Półwyspem Arabskim. Od zachodu otacza je północno-wschodnia część Afryki, a od wschodu ląd Azji, przede wszystkim Arabia Saudyjska i Jemen. Kraje leżące nad tym akwenem to: Egipt, Sudan. Erytrea, Dżibuti, Arabia Saudyjska, Jemen, Izrael i Jordania.

Morze Czerwone jest częścią Oceanu Indyjskiego i ma ogromne znaczenie dla światowej żeglugi. Na północy przez Kanał Sueski łączy się z Morzem Śródziemnym, a na południu przez cieśninę Bab al-Mandab z Zatoką Adeńską i dalej z Oceanem Indyjskim.

Dzięki tej trasie statki płynące między Europą a Azją nie muszą opływać całej Afryki, co znacznie skraca czas transportu. To właśnie dlatego Morze Czerwone jest jednym z najważniejszych szlaków handlowych na świecie. Choć turystom kojarzy się przede wszystkim z pięknymi rafami koralowymi i wakacjami w Egipcie, codziennie przepływają tędy również statki przewożące towary między kontynentami. Regularnie pływające promy pomiędzy Sharm el Sheikh a Hurghadą dają turystom wyjątkową możliwość zobaczenia innych miejscowości Morza Czerwonego.

Dlaczego Morze Czerwone nazywa się czerwone, skoro jego woda ma piękny turkusowy kolor? Jedna z teorii mówi, że nazwa pochodzi od czerwonawych gór otaczających wybrzeże. Podczas wschodów i zachodów słońca skały przybierają intensywne odcienie czerwieni, które mogą odbijać się w wodzie. Inna teoria wiąże nazwę z zakwitami sinic, które czasami zmieniają barwę powierzchni morza na czerwonobrązową. Do dziś nie ma jednak jednej, powszechnie zaakceptowanej odpowiedzi na pytanie o pochodzenie tej nazwy.

Morze Czerwone słynie z kolorowych raf koralowych, ale pod powierzchnią wody kryje się znacznie więcej. W okolicach Al-Kusajr znajdują się formacje rafowe z tunelami, szczelinami i niewielkimi jaskiniami. Wśród koralowców można spotkać mureny, skrzydlice, graniki oraz ławice kolorowych ryb. To jeden z powodów, dla których nurkowie z całego świata wybierają Egipt. Niektóre miejsca nadają się dla początkujących, inne wymagają doświadczenia i odpowiednich uprawnień nurkowych.

Dziś Morze Czerwone kojarzy się przede wszystkim z wakacjami w Egipcie, jednak przed tysiącami lat pływały po nim statki handlowe. Starożytni Egipcjanie wykorzystywali je do wypraw i transportu cennych towarów. Jednym z historycznych portów na egipskim wybrzeżu jest Al-Kusajr, gdzie do dziś można zobaczyć zabytkową zabudowę oraz osmańską fortecę. Miasto przez stulecia było ważnym punktem na trasach handlowych i pielgrzymkowych.

Większość turystów kojarzy plaże Egiptu z jasnym piaskiem i turkusową wodą. Tymczasem w okolicach Safagi występują również ciemne piaski bogate w minerały. Miejscowość leży około 50 km na południe od Hurghady i od lat przyciąga osoby zainteresowane turystyką wellness. Popularne są tu między innymi zabiegi z wykorzystaniem piasku.

Jednym z najbardziej charakterystycznych widoków w Egipcie jest połączenie błękitnego morza z surowym krajobrazem pustyni. Wzdłuż zachodniego wybrzeża Morza Czerwonego rozciąga się Pustynia Wschodnia, a miejscami góry niemal dochodzą do brzegu. Podczas pobytu w Hurghadzie, Safadze czy Marsa Alam można wybrać się na wycieczkę fakultatywną w głąb pustyni, zobaczyć skaliste doliny i poznać tradycje lokalnych społeczności. Szczególne wrażenie robi krajobraz o zachodzie słońca, kiedy góry przybierają odcienie czerwieni i pomarańczu.

Nie trzeba być doświadczonym nurkiem, aby poznać podwodny świat Morza Czerwonego. W wielu miejscach rafy koralowe znajdują się blisko brzegu i można je obserwować podczas snorkelingu. Wystarczą maska, rurka i umiejętność bezpiecznego pływania. Szczególnie popularne miejsca znajdują się w Marsa Alam, Sharm el Sheikh i okolicach Hurghady. Przy wyborze hotelu warto sprawdzić, czy ma własną rafę oraz pomost umożliwiający bezpieczne wejście do wody. Niektóre rafy zaczynają się już kilka metrów od plaży. Jeśli chcecie poznać hotele tuż przy piękniej rafie, zajrzyjcie do naszego artykułu o top hotelach do snurkowania na egipskim wybrzeżu.

Ciepła woda i częste wiatry sprawiają, że egipskie wybrzeże przyciąga miłośników sportów wodnych. Szczególnie dobre warunki do windsurfingu i kitesurfingu występują w okolicach Safagi, Zatoki Soma oraz El Gouny. W wielu miejscach działają szkoły oferujące zajęcia dla początkujących. Z kolei spokojniejsze zatoki pozwalają korzystać ze snorkelingu i innych form rekreacji na wodzie. Warto jednak pamiętać, że silny wiatr może czasami utrudniać pływanie i powodować czasowe zamknięcie pomostów.

Podczas kąpieli w Morzu Czerwonym możecie zauważyć, że łatwiej utrzymać się na powierzchni wody. To między innymi zasługa jego wysokiego zasolenia. Zasolenie Morza Czerwonego wynosi w wielu częściach akwenu około 40‰, czyli mniej więcej 40 gramów soli na kilogram wody. Dla porównania, średnie zasolenie oceanów to około 35‰, a w Morzu Bałtyckim w jego środkowej części wynosi zazwyczaj około 7‰.

Skąd taka różnica? Morze Czerwone leży w gorącym i suchym regionie. Intensywne parowanie sprawia, że ubywa wody, natomiast rozpuszczone w niej sole pozostają. Dodatkowo do morza nie wpływają duże, stale płynące rzeki, które mogłyby je rozcieńczać.

Podwodny świat Morza Czerwonego zachwyca różnorodnością. Wystarczy założyć maskę do snorkelingu, aby zobaczyć kolorowe ryby pływające wśród koralowców. Jednak najciekawsze jest to, że część tutejszych gatunków nie występuje naturalnie nigdzie indziej na świecie. Nazywamy je endemitami.

Według jednego z naukowych opracowań, które można znaleźć w internecie, około 13% gatunków ryb w płytkich wodach Morza Czerwonego stanowią gatunki endemiczne. To bardzo wysoki udział, który wyróżnia ten region pod względem przyrodniczym.

Czy wiecie, że Morze Czerwone, które dziś zachwyca turkusową wodą i rafami koralowymi, miliony lat temu było ogromną, słoną pustynią? Według badań opublikowanych w 2025 roku około 6,2 mln lat temu Morze Czerwone całkowicie wyschło, a jego dno pokrywały grube warstwy soli i gipsu. Wszystko zmieniło się, gdy wody Oceanu Indyjskiego przedarły się przez naturalną barierę wulkaniczną i ponownie wypełniły wyschnięty akwen. Siła tego potężnego przepływu prawdopodobnie wyrzeźbiła podwodny kanion o długości 320 km i szerokości 7 km, którego ślady można zobaczyć na dnie morza do dziś.