Norwegia
Norwegia jest najbardziej wysuniętym na północ krajem Europy. Położona jest w zachodniej i północnej część Półwyspu Skandynawskiego. Graniczy ze Szwecją, Finlandią i Rosją. Do Norwegii należą także terytoria: Svalbard, Jan Mayen oraz dwie antarktyczne wyspy - Bouveta i Piotra I.
Norwegię oblewają wody Morza Północnego, Morza Norweskiego i Morza Barentsa. Zdecydowaną większość terytorium kraju zajmują Góry Skandynawskie.
Stolicą jest Oslo. Do najważniejszych miast należą: Trondheim, Bergen, Stavanger, Tromsø, Drammen, Fredrikstad, Molde, Lillestrøm, Kristiansand, Kristiansund, Narwik.
Cechą charakterystyczą wybrzeży norweskich są fiordy. Są to wąskie zatoki wcinające się głęboko w masywy górskie. Do najpopularniejszych należą: Sogenfjorden (220 km), Hardangerfjorden (170 km) i Trondheimfjorden (130 km).
Norwegia jest monarchią konstytucyjną z jedną izbą ustawodawczą, którą stanowi 155-osobowy parlament. Władza ustawodawcza znajduje się w rękach rządu, na czele którego stoi premier. Król pełni jedynie funkcje reprezentacyjne.
Atrakcje turystyczne
Norwegia jest uważana za jeden z najatrakcyjniejszych turystycznie krajów Europy. To kraj wikingów, legend, mitów, podań o Trollach żyjących na dalekiej północy, zorzy polarnej, fiordów, lodowców. Turystów przyciągają przede wszystkim urzekająca, dzika przyroda. Krajobrazy Norwegii są niezwykle zróżnicowane. Aż dwie trzecie obszaru kraju zajmują Góry Skandynawskie.
Górskie regiony obfitują w szerokie płaskowyże i okazałe szczyty. Uformowane przez cofające się lodowce fiordy należą do najwspanialszych krajobrazów na świecie. Norwegia to również kraj obfitujący w rzeki, strumienie i potężne wodospady. Miłośnicy natury mogą podziwiać dziewiczą przyrodę na terenach 21 parków narodowych. Norwegia to także
Będąc w Norwegii koniecznie trzeba odwiedzić Oslo, które stanowi przykład doskonałego połączenia tradycji i nowoczesności. Miasto obfituje w liczne atrakcje, takie jak: Pałac Królewski czy ogromny Ratusz wzniesiony w latach 1933-1950,. Niewątpliwą atrakcją tego miejsca są liczne muzea, w tym: Muzeum Kon-Tiki Thora Heyerdahla, Muzeum Statków Wikingów, Muzeum Muncha oraz Muzeum Gustava Vigelanda.
Bergen - to drugie co do wielkości miasto Norwegii, położone na styku Morza Północnego i Norweskiego. Nazywane jest bramą do fiordów. Liczne kościoły, ratusz, szpital trędowatych Św. Krzyża, zamek Bergenhus, wieża Rosenkrantz, pałac Damsgaard oraz drewniane domy mieszkalne, a wśród nich słynny zespół drewnianej zabudowy Bryggen to główne zabytki tego miasta.
Trondheim to pełne uroku miasto położone w środkowej części kraju, nad najszerszym fiordem całej Norwegii - Trondheimsfjord. Prawdziwą perełką Trondheim jest potężna katedra Nidaros, największa budowla Średniowiecza w Skandynawii. Do cenniejszych zabytków miasta należy również Gamle Bybro - most staromiejski z tzw. Bramą Szczęścia
Sporty i plaże
Norwegia to doskonałe miejsce to uprawiania różnych form turystyki. To prawdziwe eldorado dla myśliwych i wędkarzy. W górach i lasach żyją w dużych ilościach łosie, renifery, jelenie, zające oraz dzikie ptactwo i inne duże ptaki leśne. Liczne jeziora, rzeki, strumienie, a także obmywający wybrzeże Bałtyk kuszą swoim bogactwem rybostanu. Trofeami mogą stać się m.in. łososie, trocie, szczupaki, makrele, dorsze czy karmazyny.
Pomimo surowych i dziewiczych krajobrazów kraj ten oferuje bardzo dobre warunki uprawiania turystyki rowerowej. Szlaki rowerowe są odpowiednie dla tych, którzy są w bardzo dobrej formie, jak i dla tych, którzy wolą spokojniejszą jazdę. Także zwolennicy pieszych wędrówek znajdą tutaj coś dla siebie . Wędrówki po wysokich górach, po leśnych bezdrożach czy też po cichych leśnych szlakach i bocznych drogach kuszą zwolenników tej formy wypoczynku.
Kuchnia
Kuchnia norweska z całą pewnością należy do bardzo zdrowych, smacznych, prostych, a zarazem wykwintnych. Jej podstawą są przyrządzane na setki sposobów ryby. Suszone, gotowane, wędzone czy marynowane zaspokoją nawet najbardziej wybredne podniebienia. Na stołach niepodzielnie królują: łosoś, dorsz, śledź i pstrąg. Najsłynniejszym daniem rybnym jest Lutefisk - specjalnie przygotowana suszona ryba podawana z puree z groszku, młodymi ziemniakami, bekonem, musztardą i serem kozim.
Nie sposób nie wspomnieć o daniach, w których prym wiedzie mięso reniferów i łosi. Wyśmienicie smakuje ono z sosami. Dużą popularnością cieszą się także pulpety cielęce, jagnięcia z kapustą i wołowina (także na zimno). Coraz częściej norweskie gospodynie sięgają także po drób. I tutaj niepodzielnie królują kurczaki i indyki. Głównym dodatkiem do dań są ziemniaki, których nie może zabraknąć w głównym daniu.
Norwegowie specjalizują się również w produkcji serów. Najbardziej znane z nich to: Jarlsberg, Ost oraz kozi ser geitost.
Historia
Tereny dzisiejszej Norwegii były zamieszkiwane od ok. 10 tys. lat p.n.e. W 793 r. atakiem na klasztor w Lindisfarne rozpoczęła się epoka wikingów. Od tego roku skandynawscy najeźdźcy na długich łodziach często widziani byli w portach Europy Północno-Zachodniej. Norwescy wikingowie dotarli do Islandii, Irlandii, Grenlandii a także, jak twierdzi wielu historyków, do Ameryki.
We wczesnym średniowieczu kraj podzielony był pomiędzy lokalnych władców. Jednym z pierwszych, którzy podjęli próbę zjednoczenia, był Harald Pięknowłosy. Pierwszy kościół powstał w Norwegii w Moster w 995 r. Jako symboliczny moment chrystianizacji kraju uznaje się jednak bitwę pod Stiklestad. W XIV wieku kraj został osłabiony przez zwiększające się wpływy Hanzy, epidemię czarnej śmierci w 1349 r. i walki o tron. Po śmierci Hokona VI w 1380 r. tron objął jego syn Olav IV, a następnie żona zmarłego króla, Małgorzata I, która była także królową Danii, a później i Szwecji. W 1397 Norwegia, Szwecja i Dania zawarły unię, zwaną kalmarską. Szwecja wyłamała się z unii w 1523 r. Norwegia, coraz bardziej zależna od Danii, pozostała w unii do 1814 r. Wtedy to, zwycięzcy w wojnach napoleońskich podpisali traktat w Kilonii. na podstawie którego Norwegia miała stać się częścią Szwecji, jako odszkodowanie dla tej ostatniej za stratę Finlandii na rzecz Rosji. Uchwalona 17 maja 1814 w Eidsvoll konstytucja była próbą odzyskania przez kraj całkowitej suwerenności. Skończyło się jednak na unii personalnej ze Szwecją. Pełną niepodległość odzyskali Norwegowie w 1905 r.
W I wojnie światowej kraj zachował neutralność. W II wojnie światowej również próbował pozostać neutralny, jednak zaatakowany przez wojska hitlerowskie 9 kwietnia 1940, przystąpił do antyhitlerowskiej koalicji. Pierwsze lata powojenne to lata rządów Norweskiej Partii Pracy. Odbudowano Norweskie Siły Zbrojne. W 1949 r. po długich debatach nad kierunkiem polityki zagranicznej kraj przystąpił do NATO. W sprawie przystąpienia do Unii Europejskiej odbyły się w Norwegii dwa plebiscyty: w 1972 i 1994 r. Oba zakończyły się niewielką przewaga strony opowiadającej się przeciw członkostwu w Unii. Po odkryciu złóż ropy naftowej i gazu na dnie Morza Północnego w latach 60. i 70. XX wieku, Norwegia jest obecnie jednym z najbogatszych krajów świata.